|
|
Keuzevrijheid of Lijdensvrijheid.
Als we volledig willen begrijpen waarom God lijden toelaat, moeten we
een andere belangrijke vraag in alle eerlijkheid onder ogen zien. Hoe
kunnen we werkelijke keuzevrijheid hebben en toch bevrijd worden uit het
lijden? We willen beide zeer graag. Maar zijn beide mogelijk op hetzelfde
moment?
Als er ook maar één ideaal is in het Westen dat bijna vereerd
wordt, is het wel vrijheid. Vrijheid is de grondslag van ons sociale systeem.
Velen zouden bereid zijn vrijheid en zelfbeschikking te verdedigen met
hun eigen leven.
God Zelf heeft mensen keuzevrijheid gegeven. Het is zelfs onderdeel van
Gods fantastische plan. Hij dwingt ons niet een bepaalde weg op te gaan,
maar Hij staat ons toe zelf de weg te kiezen die we willen gaan. Met betrekking
tot het onderwerp keuze vertelde God aan het oude Israël, “Ik
neem heden de hemel en de aarde tegen u tot getuigen; het leven en de
dood stel ik u voor, de zegen en de vloek; kies dan het leven…”
(Deut. 30:19).
De Russische schrijver Fyodor Dostojevsky gaf op overtuigende wijze uiting
aan wat wel gezien mag worden als overheersende visie van het Westen op
het belang van een vrije wil. In 1864 schreef hij in zijn Notes From the
Underground over onze behoefte aan zelfbeschikking: “De mens heeft
slechts zijn eigen vrije wil nodig, wat het ook kost en waar het ook toe
leidt.”
Maar wat zijn de voor- en nadelen van de vrije wil van de mens? We moeten
onthouden dat keuzevrijheid zowel goede als slechte keuzes toestaat. De
kosten kunnen overweldigend zijn. Onze keuzes kunnen leiden tot desastreuze
gevolgen.
In het begin van de 20e eeuw maakten de mensen, net als nu, in vrijheid
hun keuzes. Nationale leiders namen noodlottige keuzes. Trots, koppigheid,
angst, strategische tijdschema’s en verstikkende politieke en militaire
verbonden maakten allemaal deel uit van het begin van Wereldoorlog I.
Toen eenmaal de condities zover waren, vonden de naties die in oorlog
waren zichzelf gevangen in een ravijn van continue, bijna oneindige afslachting
van jonge soldaten. Zulke patronen zien we door de eeuwen heen.
Maar, in alle chaos, de werkelijke vraag is niet of God levend is en luistert
naar de mensen, maar of zij luisteren naar Hem.
Paulus beschreef de conditie van de mensen beknopt: “Snel zijn hun
voeten om bloed te vergieten, verwoesting en ellende zijn op hun wegen,
en de weg des vredes kennen zij niet” (Rom. 3:15-17). Helaas, maar
niet alle vernietiging, ellende, verdriet en lijden komt neer op degenen
die slechte beslissingen nemen. Veel gevolgen van onze keuzes komen zonder
onderscheid op de onschuldigen terecht. Onschuldige mensen kunnen vaak
getroffen worden en worden vaak getroffen. Al te vaak lijden degenen die
niets te maken hadden met slechte keuzes het meeste ervan.
Mozes bevestigt dit principe: “De Here is lankmoedig en groot van
goedertierenheid, vergevende ongerechtigheid en overtreding, hoewel Hij
zeker niet ongestraft laat, maar de ongerechtigheid der vaderen bezoekt
aan de kinderen, aan het derde en vierde geslacht” (Num. 14:18).
Sommige gevolgen van zonde duren generaties lang voort.
De verkeerde keuzes van de mensheid zijn de reden van het meeste lijden
dat we in deze wereld zien.
|
