
Juli/Augustus
2002
Het Juli/Augustus nummer van “The Good News” heeft als hoofdonderwerp Seks en het Huwelijk.
Het onderwerp: “Man en vrouw tot één vlees?” is ook
een heel actueel onderwerp. Daarin gaat schuil de diepere betekenis van het huwelijk
dat tegenwoordig niet meer begrepen wordt..
Wat bedoelde God daarmee en wat betekent deze eenwording precies?
In oktober 2001 toonde de CNN de
documentaire “Behind the veil”. Het was
afschuwelijk te zien hoe een groep van “Islamitische studenten”, de
Taliban, omging met hun bevolking. Het waren niet
alleen de in het oog springende zaken, zoals het opblazen van boeddha beelden
of het dwingen van vrouwen tot volledig bedekking van hun lichaam met kleding (burqa). Het gaat veel verder. Vrouwen mogen niet werken.
Dit betekent dat als de man is overleden dat ze gedwongen zijn tot bedelen.
Vrouwen mogen zich niet opmaken, mogen na hun 12e niet meer naar
school en ze moeten hun man volledig onderdanig zijn. In de
documentaire werden vrouwen getoond, die rebelleren tegen het regime door in
het geheim toch die dingen te blijven doen, die door de Taliban
verboden zijn. Ze volgden b.v. onderwijs voor vrouwen gegeven door
vrouwen. Er werd een geheime beauty salon getoond en er waren meer van dit
soort voorbeelden. Dit lijkt misschien niets, maar het was voor hen zeer
gevaarlijk. Als ze verraden werden konden ze hun leven verliezen. Gelukkig is
de situatie in Afghanistan na de val van het Taliban
regime voor vrouwen verbeterd. Alhoewel de Taliban extreem zijn in hun opvattingen over de rol van de
vrouw, is dit toch niet ongebruikelijk binnen de Islam.
De Islam plaatst de vrouw lager op
de sociale ladder dan de man. Een mannelijk kind heeft meer rechten en staat
soms hoger op de sociale ladder dan zijn moeder. Maar de Islam is hierin niet
uniek. In meer culturen heeft de vrouw een ondergeschikte rol. Vanuit Afrika
bereiken ons verhalen over vrouwenbesnijdenis in al zijn afschuwelijke vormen.
Ook in de westerse wereld met haar Joodschristelijke tradities is de vrouw tot
voor kort op een tweede plaats gezet.
Is dat terecht? Hebben vrouwen een
tweederangs rol? Staan mannen hoger op de sociale rangorde? Hoe kunnen een man
en vrouw één vlees zijn als er een verschil is tussen man en
vrouw op sociaal gebied, als vrouwen een ondergeschikte rol hebben?
Genesis 1 beschrijft de schepping
van hemel en aarde en het bevolken van de aarde met allerlei wezens. God schiep
de levende wezens naar hun aard. God zei: Weest
vruchtbaar”. Dus Hij schiep mannelijke en vrouwelijke wezens. Elk naar
hun aard:
26 En God zeide:
Laat Ons mensen maken naar Ons beeld, als Onze gelijkenis, opdat zij heersen
over de vissen der zee en over het gevogelte des hemels en over het vee en over
de gehele aarde en over al het kruipend gedierte, dat
op de aarde kruipt. 27 En God schiep de mens naar Zijn beeld; naar Gods beeld
schiep Hij hem; man en vrouw schiep Hij hen.
God heeft de mens geschapen naar
Zijn beeld en gelijkenis. Hij heeft ze echter sterfelijk gemaakt en niet
onsterfelijk zoals de engelen. Man en vrouw maakte Hij
ze, met als betekenis dat hij in de mens de geslachtelijkheid invoert die
bijvoorbeeld de engelen niet hebben (Lukas 20:
34-36). Er zijn dus, zegt God, niet mensen zonder meer, maar enerzijds
mannelijke en anderzijds vrouwelijke mensen.
In Genesis 2 wordt de zesde scheppingsdag
nog eens opnieuw beschreven. De Bijbel laat in het eerste gedeelte van
hoofdstuk 2 zien hoe de man en de vrouw werden geschapen. Eerst de man, Adam:
GEN 2:7 toen formeerde de HERE God de mens van stof uit de aardbodem en
blies de levensadem in zijn neus; alzo werd de mens
tot een levend wezen. Vervolgens werden allerlei andere zaken geformeerd,
waarna God besloot Adam een helper te geven: de vrouw, Eva. GEN 2: 20-22 En
de mens gaf na-men aan al het vee, aan het gevogelte
des hemels en aan al het gedierte des velds, maar
voor zichzelf vond hij geen hulp, die bij hem paste.
Toen deed de HERE God een diepe
slaap op de mens vallen; en terwijl deze sliep, nam Hij een van zijn ribben en
sloot haar plaats toe met vlees. 22 En de HERE God bouwde de rib, die Hij uit
de mens genomen had, tot een vrouw, en Hij bracht haar tot de mens.
Waarom werd Adam uit het stof
geschapen, zoals de dieren, en waarom werd Eva uit Adam’s
rib geschapen? Nergens in de Bijbel wordt beschreven dat de vrouwtjes dieren
uit de zijden van de mannetjes dieren werden geschapen. De Bijbel geeft zelf
antwoord in vers 23: Toen zeide
de mens: Dit is nu eindelijk been van mijn gebeente en vlees van mijn vlees;
deze zal "mannin" heten, omdat zij uit de man genomen is. 24 Daarom
zal een man zijn vader en zijn moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen, en zij
zullen tot één vlees zijn.
Wat betekent “tot
één vlees zijn”? Gods creatieve werk was nog niet
beëindigd totdat Hij de vrouw had geschapen. God had haar uit het stof der
aarde kunnen scheppen, maar Hij deed dat bewust niet. Door de vrouw te scheppen
uit been en vlees van de man toonde Hij aan dat man en vrouw in het huwelijk
één behoren te zijn. Wat hier in deze verzen getoond wordt is de
instelling van het huwelijk door de Schepper zelf! In de Bijbel gebruikt God deze
vorm van verbintenis regelmatig en Hij is zeer serieus met betrekking tot deze
verbintenis. In dit artikel wordt aangetoond dat dit alles is vanuit het
oogpunt van het één vlees zijn tussen man en vrouw. Een aantal
voorbeelden om dit aspect werkelijk goed te begrijpen.
De Bijbel toont aan dat er een
eerste en een tweede Adam is.
1 KOR 15:44-47: Er wordt een natuurlijk lichaam gezaaid, en een geestelijk
lichaam opgewekt. Is er een natuurlijk lichaam, dan bestaat er ook een
geestelijk lichaam. Aldus staat er ook geschreven: de eerste
mens, Adam, werd een levende ziel; de laatste Adam een levendmakende geest. 46
Doch het geestelijke komt niet eerst, maar het natuurlijke, en daarna het
geestelijke. De eerste mens is uit de aarde, stoffelijk, de tweede mens is uit
de hemel.
Christus is dus de
tweede Adam! Wie is dan de tweede Eva?
Welke parallel is nog meer te trek- ken uit de eerste Adam en de twee- de Adam
in relatie tot Eva?
Wat maakte God voor Adam: GEN 2:18 En
de HERE God zeide: Het is niet goed, dat de mens
alleen zij. Ik zal hem een hulp maken, die bij hem past.
Dit woord “hulp” heeft niet de betekenis van een bediende of
een slaaf of een onderdanige. Zie de volgende voorbeelden waar dit woord
“hulp” nog meer wordt gebruikt.
PS 27:9 Gij zijt mijne
hulp geweest, PS 33:20 Hij is onze Hulp en ons schild, PS 40:18
Gij zijt mijne Hulp en mijn bevrijder, PS 124:8
Onze hulp is in de Naam des Heeren.
God kan ook een hulp zijn! Het moge duidelijk zijn dat God hier als hulp
niet een ondergeschikte rol heeft, maar een ondersteunende rol. Iemand waar je
op terug kunt vallen, die er altijd voor je zal zijn, waar je met je problemen
terecht kunt. Eva was een hulp voor Adam in deze zin van het woord. Op zijn
niveau. Compatibel, een ondersteuning voor Adam bij het uitvoeren van fysieke
taken, maar ook bij intellectuele en verstandelijke taken. Wie is de Eva van de
tweede Adam? Dat kan niemand anders zijn dan Gods Kerk. Gods Kerk zal de vrouw
zijn voor Christus. Ook Gods Kerk zal die hulp zijn, die bij Christus past. Op
Zijn niveau. Compatible. Gods Kerk zal de ondersteuning zijn van Christus bij
het uitvoeren van fysieke taken, maar ook bij intellectuele en verstandelijke
taken. Christenen in Gods Kerk kunnen enkel op Christus’ niveau zijn als
zij zelf ook God zijn. Maar God in een rol van vrouw ten opzichte van de man.
Niet minder God, maar in een andere rol. Met deze zienswijze wijkt de Kerk van
God sterk af van vrijwel alle andere religies. Toch is de Bijbel hierover duidelijk.
Eerst een kleine gedachtekronkel voordat er meer voorbeelden worden getoond om
het “tot één vlees”-aspect nog duidelijker te maken.
Is Christus net als Adam in slaap gebracht en is vlees en bot uit Hem
genomen? Nee, dat ging op een andere manier, maar is zeker enige parallel:
Christus is voor ons een marteldood gestorven. Door Zijn bloed, vergoten voor
ons door een dodelijke speerwond in Zijn zijde is het mogelijk geworden dat
onze zon d en w o r d e n v e r g ev en (MATT
26:28) en dat daardoor wij Gods Geest kunnen ontvangen, Zijn Woord kunnen
begrijpen en geloven opdat wij één met Hem zullen zijn (JOH
17:20,21). Zonder Christus’ bloed zou het onmogelijk geweest zijn de
Kerk te stichten. De Kerk is dus zogezegd ontstaan uit Christus, uit Zijn
zijde, zoals Eva uit de zijde van Adam is ontstaan.
Gods Kerk en geestelijk Israël zijn twee uitdrukkingen voor dezelfde
groep mensen. Het vergt teveel tijd om dit exact uit te leggen. In de gratis
Bijbelstudie wordt op dit onderwerp uitgebreid ingegaan. Gods Kerk wordt
vergeleken met een bruid, die zich gereed moet maken. Wellicht is het minder
bekend dat dit een geestelijk principe is van een eerdere relatie van God met
Israël. De Schepper, het Woord, de God van het Oude Testament, was
getrouwd met Israël!
Jeremia 31:31 Zie,
de dagen komen, luidt het woord des Heren, dat Ik met het huis van Israël
en het huis van Juda een nieuw verbond sluiten zal. 32
Niet zoals het verbond, dat Ik met hun vaderen gesloten heb ten dage dat Ik hen
bij de hand nam, om hen uit het land Egypte te leiden: mijn verbond, dat zij
verbroken hebben, hoewel Ik heer over hen ben, luidt het woord des heren.
De Engelse King James
vertaling zegt het nog duidelijker: “though I
was a husband to them”: “hoewel Ik hen een Echtgenoot
was”. God had een huwelijksrelatie met Israël! Israël
ontwikkelde zich echter tot een overspelige vrouw. Lees dit in Ezechiël 16:30. God hecht zoveel belang aan het huwelijk en trouw van beide
partijen dat uiteindelijk dit huwelijk is uitgelopen op een scheiding. Niet
vanwege de ontrouw van God. Nee, door ontrouw en hoererij van Israël. Lees
dit ook in Jeremia 3:6. Dus God heeft
wel degelijk een huwelijkse relatie met Israël gehad. Hij is van
Israël gescheiden. Nu heeft God, het Woord, die de Messias werd, een
nieuwe bruid die Hij gaat trouwen.
Er is veel overeenkomst tussen het gehele proces van trouwen in het Judea ten tijde van Christus en het proces waar Christenen
in Gods Kerk doorheen gaan in onze relatie met onze bruidegom, Jezus de
Christus. Het proces om tot en huwelijk te komen doorliep een aantal fases. De
eerste fase was het zoeken van een goed koppel. Huwelijken werden vaak
geregeld. Het was de taak van de vader, met name de
vader van de bruidegom, om op zoek te gaan naar een geschikte bruid voor zijn
zoon. Wanneer de vader een goede bruid had gevonden werd een huwelijkscontract
opgesteld. De vader van de bruidegom heeft de bruid reeds
voor de grondlegging van de wereld uitgekozen.
EFE 1: 4 Hij (God de Vader) heeft ons immers in Hem uitverkoren
voor de grondlegging der wereld, opdat wij heilig en onberispelijk zouden zijn
voor zijn aangezicht. 5 In liefde heeft Hij ons
tevoren ertoe bestemd als zonen van Hem te worden aangenomen door Jezus
Christus, naar het welbehagen van zijn wil, 6 tot lof van de
heerlijkheid zijner genade, waarmede Hij ons begenadigd heeft in de Geliefde. 7
En in Hem hebben wij de verlossing door zijn bloed, de vergeving van de
overtredingen,
Lees dit ook in 1 Petrus 1: 17-21. Deze verzen laten zien dat
Christenen nu een nieuwe vader hebben. Wij als Christenen leven nog wel in deze
wereld, maar we zijn geen kinderen meer van deze wereld. We zijn aangenomen
door God door het bloed van onze toekomstige bruidegom. Vers 7 vertelt van het
bloed ter vergeving van onze zonden. Elk jaar gedenken we dit en vernieuwen we
ons verbond met Hem tijdens de Pascha ceremonie. Dit
kan vergeleken worden met de beker wijn, die door de bruidegom aan de
potentiële bruid werd aangeboden. MATT 26: En terwijl zij aten,
nam Jezus een brood, sprak de zegen uit, brak het en gaf het aan zijn
discipelen en zeide: Neemt, eet, dit is mijn lichaam.
27 En Hij nam een beker, sprak de dankzegging uit en gaf hun die en zeide: Drinkt allen daaruit. 28 Want dit is het
bloed van mijn verbond, dat voor velen vergoten wordt tot vergeving der zonden.
Elk jaar nemen we de beslissing om opnieuw het verbond met Christus en God
de Vader aan te gaan, om ons contract te vernieuwen. De tweede fase was de fase
van ondertrouw of Verloving. Het koppel is officieel getrouwd met alle rechten
en plichten, behalve dat het huwelijk nog niet geconsumeerd mag worden, met
andere woorden: de bruid en bruidegom leven apart. Er is geen contact. De bruid
is gesluierd, zodat men – als men niet op de hoogte is – niet
precies weet wie de bruid is. De bruidegom verklaart dat hij zal terugkomen
voor zijn bruid. Christus heeft dat ook gedaan:
Johannes 14:1 Uw hart worde niet ontroerd; gij
gelooft in God, gelooft ook in Mij. 2 In het huis mijns Vaders zijn vele
woningen - anders zou Ik het u gezegd hebben - want Ik ga heen om u plaats te
bereiden; 3 en wanneer Ik heengegaan ben en u plaats bereid heb, kom Ik weder en zal u tot Mij nemen, opdat ook gij zijn moogt, waar Ik ben. 4 En waar Ik heenga, daarheen
weet gij de weg.
Dit is de verklaring van de bruidegom dat Hij zal terugkomen. De bruidegom
moet zijn huis, de Khupe, voorbereiden. De vader van
de bruidegom was het die bepaalde wanneer de bruidegom klaar was om de bruid te
ontvangen in zijn huis en een officieel getrouwd leven te hebben. Hij was dus
de enige die wist wanneer de bruidegom voor zijn bruid zou komen. Lees met dit
in het achterhoofd ook de volgende verzen:
Marcus 13:32 Maar van die dag of van die ure weet niemand, ook de
engelen in de hemel niet, ook de Zoon niet, alleen de Vader. 33 Ziet
toe, blijft waakzaam. Want gij weet niet wanneer het
tijd is.
Lees in dit verband ook 1 TESS 5: 111, waarin staat dat de dag des
Heren als een dief in de nacht komt en dat we waakzaam dienen te zijn.
De bruidegom moest in zijn huis, of in het huis van zijn vader als hij daar
wilde en kon blijven wonen, een trouwkamer (Khupe)
inrichten voor zijn bruid om daar de eerste 7 dagen van zijn huwelijk met haar
door te brengen. De bruid moest ook vertrouwen hebben op het
feit dat haar bruidegom haar zou komen halen. De bruid wacht in haar vaders
huis. Deze periode bedroeg meestal 1 jaar, maar was in theorie oneindig.
Christus’ bruid wacht al meer dan 1900 jaar! Op een gegeven moment gaf de
Vader van de bruidegom aan dat zijn zoon zijn bruid kon gaan halen. De
bruidegom had twee getuigen. Eén stond voor Elia en was getuige voor de
bruidegom. De ander symboliseerde Mozes en was getuige voor de bruid. De
getuigen kondigden bij de bruid de komst van de bruidegom aan en riepen de
bruid op om zich gereed te maken voor de komst van de bruidegom. Zie Openbaring
11 om meer te weten te komen over de rol van de twee getuigen kort voor de
wederkomst van Christus.
De bruid is in slaap gevallen. Dit is volgens sommigen de fase waarin de
Kerk nu is. Dit geldt echter niet voor iedereen. Er zijn Christenen, die actief
een werk doen en niet passief, vermoeid en teleurgesteld zijn. In de bekende
gelijkenis van de 10 maagden in MATT 25 is hierover te lezen. Te
middernacht komt de bruidegom met veel lawaai, trompetgeschal en dergelijke. De
bruid en haar dames, vaak haar zusters of nichtjes, moesten voldoende olie in
hun lampen hebben, want het was nacht.
MATT 25:6 En midden in de nacht klonk een geroep (de getuige, die de bruid komt waarschuwen): de
bruidegom, zie, gaat uit hem tegemoet! Toen stonden al die maagden op en
brachten haar lampen in orde.
De bruid werd opgehaald en vervoerd in een draagkoets (koets zonder wielen).
Dragers droegen haar naar het huis van de bruidegom. MATT 25:10: Doch
terwijl ze heengingen om te kopen (de maagden, die geen olie voor hun
lampen had-den, representerende geloof), kwam de
bruidegom, en die gereed waren, gingen met hem de bruiloftszaal binnen (de Khupe) en de deur werd gesloten. Later kwamen ook de
andere maagden en zeiden: Heer, heer, doe ons open! Maar hij antwoordde en zeide: Voorwaar, ik zeg u, ik ken u niet. Waakt dan, want gij weet de dag nog het uur.
Met het bruiloftsfeest start fase 3. Het bruiloftsfeest is in het huis van
de vader van de bruidegom. Onder de Khupe (tent op
vier palen, wat ook nu nog gebruikt wordt bij Joodse
trouwerijen) werden de bruid en bruidegom bij elkaar gebracht en vond de
officiële inzegening van het huwelijk plaats. Het contract (ketuva) werd getekend en vervolgens gingen bruid en
bruidegom voor 7 dagen in de trouwkamer (die ook Khupe
wordt genoemd) om elkaar in alles te leren kennen. Dit toont overigens aan de
alle 10 maagden van MATT 25 een bruid weergeven. Dienstmeisjes zouden
niet de trouwkamer ingaan. De vriend van de bruidegom, vaak
één van de twee getuigen, bleef tijdens de zeven dagen bij de
deur van de Khupe wachten totdat de bruidegom met het
laken naar buiten kwam, waar het bloed van de bruid aangaf dat ze maagd was ten
tijde van het huwelijk. De vriend van de bruidegom gaf dit laken met
bewijs van maagdelijkheid aan de ouders van de bruid. Johannes de Doper zegt
over hemzelf dat hij de vriend van de bruidegom is in JOH 3:29 Die
de bruid heeft, is de bruidegom; maar de vriend van de bruidegom, die
erbij staat en naar hem luistert, verblijdt zich met blijdschap over de stem
van de bruidegom. Zo is dan deze mijn blijdschap vervuld.
De bruid en bruidegom bleven dus 7 dagen in de Khupe,
waarin zij elkaar zeer intiem leerde kennen en tot één vlees
werden.
Hoe is dit te herleiden tot het aspect “tot één vlees
zijn”? In 2 KOR 11:2 is te zien dat Christenen inderdaad die reine
maagd behoren te zijn, waarmee Christus zal trouwen: Want met een ijver Gods
waak ik over u, want ik heb u verbonden aan
één man, om u als reine maagd voor Christus te stellen.
Daarmee krijgen ook de in deze tijd moeilijk te accepteren woorden in Efeze 5:22 meer duidelijkheid: Vrouwen, weest aan uw man onderdanig als aan de Here,
Twee opmerkingen bij dit vers:
Vers 23 want de man is het hoofd van zijn vrouw, evenals
Christus het hoofd is zijner gemeente; Hij is het, die zijn lichaam in stand
houdt.
Nu komt de “kip of het ei”-vraag: Vindt God het huwelijk zo
belangrijk dat Hij de relatie tussen man en vrouw gebruikt als een beeld van de
relatie tussen Christus en zijn Kerk. Of vindt God de verbintenis tussen
Christus en zijn Kerk zo belangrijk dat Hij de relatie tussen een man en vrouw
gebruikt om daar in dit leven ervaring mee op te doen en daar naar uit te zien?
Paulus geeft het antwoord in EFE 5: 24-33 Welnu, gelijk de gemeente onderdanig is aan Christus,
zo ook de vrouw aan haar man, in alles. Mannen, hebt uw vrouw lief,
evenals Christus zijn gemeente heeft liefgehad en Zich voor haar overgegeven
heeft, om haar te heiligen, haar
reinigende door het waterbad met het woord, en zo zelf de gemeente voor Zich te
plaatsen, stralend, zonder vlek of rimpel of iets dergelijks, zó dat zij
heilig is en onbesmet. Zo zijn [ook] de mannen verplicht
hun vrouw lief te hebben als hun eigen lichaam. Wie zijn eigen vrouw liefheeft,
heeft zichzelf lief; want niemand haat ooit zijn eigen
vlees, maar hij voedt het en koestert het, zoals Christus de gemeente, omdat wij
leden zijn van zijn lichaam. Daarom zal een man [zijn] vader en
[zijn] moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen, en die twee zullen tot
één vlees zijn. Dit geheimenis is groot,
doch ik spreek met het oog op Christus en [op] de gemeente. Intussen ook gij, laat ieder voor zich zijn eigen vrouw zó
liefhebben als zichzelf en de vrouw moet ontzag hebben voor haar man.
De man en vrouw dienen een relatie te hebben zoals Christus die met Zijn
bruid heeft en zal hebben. Wat wij nu leren en waar wij nu in groeien in onze
relatie met elkaar, dat is enkel een beeld voor de toekomst. Man en vrouw
behoren—net zoals Jezus en Zijn b r ui d— te zijn als
2componentenlijm. Individueel plakt het niet, maar met elkaar is het een enorm
sterke verbinding.
ROM 8:38 Want ik ben verzekerd, dat noch dood noch leven, noch
engelen noch machten, noch heden noch toekomst, noch krachten, 39 noch
hoogte noch diepte, noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de
liefde Gods, welke is in Christus Jezus, onze Here.
Man en vrouw kunnen niet één vlees zijn als er verschil
is in sociale rangorde. Eva, de vrouw en de bruid hebben geen ondergeschoven of
minderwaardige rol. Om de rol, die de vrouw heeft, duidelijk te maken laat God
zowel de man als de vrouw door een leerproces heengaan. Een fysieke les ten
voorbeeld van een geestelijk principe. Om deze les te willen ondergaan heeft
God in ons een drang, een behoefte, tot huwelijk ingebakken. Dit is niet alleen
een menselijke behoefte. God heeft die behoefte ook. God de vader is immers een
match aangegaan met een bruid voor Zijn Zoon. De bruid bereidt zich nog steeds
voor op de komst van de bruidegom. Als zij bij elkaar zijn en het huwelijk
wordt gevierd, zullen zij vanaf dat moment onafscheidelijk zijn. Eén lichaam,
één geest, één gedachte, op hetzelfde niveau. De
bruid kijkt uit naar die gebeurtenis. Christus kijkt uit naar die gebeurtenis.
De gehele schepping kijkt uit naar de openbaring van de kinderen van het licht.
Het Nederlandse Supplement van The Good News
© United